1346

اي هستي بخش وجود ‎‎ مرا بر نعمات بي كرانت توان شكر نيست  ذره ذره وجودم براي تو
و نزديك شدن به تو ميتپد 

الهي مرا مدد كن تا دانش اندكم  نه نردباني باشد براي فزوني تكبر و غرور   نه حلقه اي براي اسارت و نه دست مايه اي براي تجارت بلكه گامي باشد براي تجليل از تو و متعالي ساختن زندگي خود و ديگران

... در هر حرفه اي كه هستيد نه اجازه دهيد كه به بد بينيهاي بيحاصل آلوده شويد و نه بگذاريد كه بعضي لحظات تاسف بار  كه براي هر ملتي پيش ميايد  شما را به  ياس و نا اميدي بكشاند . درآرامش حاكم بر آزمايشگاهها و كتابخانه هايتان زندگي كنيد

نخست از خود بپرسيد

(( براي يادگيري و خودآموزي چه كرده ام ؟)) 

سپس همچنان كه بيشتر ميرويد   بپرسيد

(( من براي كشورم چه كرده ام ؟))

و اين پرسش شادي بخش را آنقدر ادامه دهيد تا به اين احساس شاديبخش و هيجان انگيز برسيد كه شايد سهم كوچكي در پيشرفت و اعتلاي
بشريت داشته ايد

اما هر پاداشي كه زندگي به تلاشهايما ن بدهد  يا  ندهد  هنگامي كه به پايان تلاشهايمان نزديك ميشويم هر كداممان بايد حق آن را داشته باشيم كه
 با صداي بلند بگوييم

(( من آنچه در توان داشته ام انجام داده ام ))

لوئي پاستور

(  1895-1822 )

" براي چيزي كمتر از بهترين بودن نبايد تلاش كرد "